INSULINOOPORNOŚĆ

 CZYM JEST INSULINOOPORNOŚĆ ? (IO)

            Insulinooporność jest to stan, w którym komórki organizmu stają się mniej wrażliwe na działanie hormonu regulującego stężenie glukozy we krwi - insuliny. Wówczas ilość glukozy we krwi jest powyżej normy laboratoryjnej, natomiast poziom insuliny jest niski lub (w niektórych przypadkach) prawidłowy, jednak receptory insulinowe tkanek nie działają poprawnie.

EFEKT?   Glukoza nie jest transportowana do komórek, jako ich „paliwo” do prawidłowego funkcjonowania, tylko odkłada się w postaci tkanki tłuszczowej.

 

JAKIE SĄ OBJAWY INSULINOOPORNOŚCI?

Początkowo objawy nie są widoczne, stan ten może rozwijać się już w życiu płodowym i determinowany przez lata wieloma czynnikami powoli ujawniać się:

 sennością poposiłkową (w szczególności po spożyciu węglowodanów, np. oczyszczonych zbóż, słodyczy, owoców)

 przyrostem masy ciała (pomimo stosowania „różnych diet” na własną rękę)

 problemami z zapamiętywaniem i koncentracją

 obniżeniem nastroju, stanami lękowymi - spowodowanymi zaburzeniami poziomów hormonów, będących neuroprzekaźnikami (np. serotonina, dopamina itd.)

 tzw. „mgłą mózgową” (ang. brain fog) - problemy z pamięcią krótkotrwałą

 uczuciem częstego podenerwowania

 bólem głowy, stawów

 permanentnym uczuciem zimna

 napadami głodu i tzw. „wilczym apetytem”, szczególnie na słodycze

 

JAKIE SĄ PRZYCZYNY POWSTANIA INSULINOOPORNOŚCI? (istnieją liczne, lecz nie została poznana konkretna):

 nadwyżka kalorii w diecie w stosunku do zapotrzebowania indywidualnego

 posiłki o wysokim IG (Indeks Glikemiczny- poziom glukozy we krwi po spożyciu posiłku węglowodanowego)

 przewlekły stan zapalny w organizmie, spowodowany np. nietolerancjami pokarmowymi

 uwarunkowania genetyczne (występujące w poprzednich pokoleniach: cukrzyca typu II i/lub otyłość)

 

KONSEKWENCJE BRAKU INTERWENCJI W TRAKCIE INSULINOOPORNOŚCI

Insulinooporność nie jest jednostką chorobową, a uznawanym w medycynie stanem zaburzeń metabolicznych prowadzącym do powstawania różnych chorób.

Następstwami stają się:

 tendencja do tycia (jednocześnie jest to powód i efekt, a więc otyłość to tzw. błędne koło insulinooporności) również jako efekt dysbiozy jelitowej- braku korzystnych bakterii i grzybów jelitowych, a przerost patogennych szczepów

 niealkoholowe stłuszczenie wątroby

 wpływ na pracę jajników (powstawanie PCOS (ang. Polycystic Ovary Syndrome- zespół policystycznych jajników)

 wzrost tempa podziałów komórkowych, w tym nowotworowych

 zaburzenie lipidogramu (wyniki ponad lub poniżej normy frakcji cholesterolu, badanych z próbki krwi), co na przestrzeni lat może przyczyniać się pośrednio do zmian miażdżycowych naczyń krwionośnych

zmiany miażdżycowe rzutują na podwyższenie ciśnienia kwi

Głównym następstwem jest zespół metaboliczny, przede wszystkim cukrzyca typu II ! Organizm nie produkuje już odpowiedniej ilości insuliny, tkanki nie reagują na jej obecność, poziom glukozy we kwi jest permanentnie podwyższony, a otyłość stale się pogłębia obciążając wszystkie organy wewnętrzne, stawy i układ krążenia.

 

DLACZEGO DIETETYK MOŻE NAM POMÓC W INSULINOOPORNOŚCI?

Oprócz zalecanych badań lekarskich oraz wizyty u diabetologa, warto skorzystać w głównej mierze z wizyty u dietetyka! Na podstawie wyników badań z krwi, w tym wykonanej tzw. krzywej glukozowej i krzywej insulinowej (pomiar z krwi poziomu glukozy i insuliny na czczo oraz w 2-3 punktach czasowych po wypiciu 50ml glukozy), analizie pomiarów antropometrycznych (BMI oraz analiza składu masy ciała) oraz co najważniejsze obszernym wywiadzie zdrowotno-żywieniowym- doświadczony dietetyk ustali odpowiednie zalecenia oraz konkretną dietę i suplementację, dostosowane indywidualnie dla danej osoby.

 

W gabinecie dietetyka:

Podstawą stanów zapalnych mogą być długotrwale bagatelizowane lub też niezdiagnozowane nietolerancje pokarmowe. Test na nietolerancje pokarmowe wskaże produkty, które szkodzą, a na jego podstawie dietetyk ułoży dietę eliminacyjną (z wyłączeniem produktów nietolerowanych oraz ich bezpiecznymi zamiennikami).

Następnie niezbędne będzie wykonanie badania sprawdzającego florę jelitową - Gut Flora, aby dowiedzieć się czy występuje niedobór dobroczynnych bakterii i grzybów i/lub przerost bakterii, grzybów i pleśni chorobotwórczych. Wynik badanie jednoznacznie wskaże, czy mamy do czynienia z poważnym zjawiskiem dysbiozy jelitowej (braku równowagi pomiędzy dobroczynnymi mikroorganizmami, a chorobotwórczymi). W przypadku wybrania badania rozszerzonego - Gut Flora Plus pacjent dodatkowo otrzyma wynik poziomów tzw. markerów stanu zapalnego, np. kalprotektyny (stan zapalny jelit) oraz innych wskaźników oceniających funkcjonalność jelit.

Aby dowiedzieć się na jakim poziomie znajdują się neuroprzekaźniki odpowiedzialne między innymi za obniżenie nastroju lub stany lękowe w insulinooporności, kluczowe będzie badanie Stress Print. Bada ono poziom : serotoniny, dopaminy, adrenaliny, noradrenaliny, glutaminianu i GABA- z moczu oraz poziom kortyzolu (w trzech punktach czasowych) i DHEA (w dwóch punktach czasowych)- ze śliny.

Biorąc pod uwagę fakt, iż insulinooporność jest stanem prowadzącym do powstawania chorób metabolicznych, a swój początek może mieć już w życiu płodowym, można zbadać swoje geny i sprawdzić, czy jest się obarczonym genetycznie czy ewentualne objawy pojawiły się wtórnie, i są konsekwencją czynników środowiskowych i nieprawidłowego stylu życia. Badanie to nazywa się Nutrigenomix i bada 45 genów związanych z odżywianiem i aktywnością fizyczną. Przykładowo sprawdza, jak organizm radzi sobie z metabolizowaniem kofeiny, sodu, nasyconych kwasów tłuszczowych czy kwasów tłuszczowe omega 3, dzięki czemu dietetyk może oszacować ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2 (jako konsekwencję nieleczonej insulinooporności).

 

Przygotowując odpowiednie zalecenia dietetyk ustala dietę do stosowania przez podany okres czasu, probiotykoterapię i suplementację (jeśli jest to konieczne). Stan pacjenta jest kolejno monitorowany w regularnych odstępach czasu.

 

W CENTRUM MEDYCYNY EKOLOGICZNEJ…

W Centrum Medycyny Ekologicznej po edukacji zdrowotno-żywieniowej i odpowiednio dobranych zaleceniach, pacjenci zauważają pozytywne efekty terapii. Przede wszystkim obserwuje się regulację tzw. glikemii poposiłkowej- regulacja stężenia glukozy we krwi, obniżenie masy ciała (jeśli występowała otyłość) oraz poprawę samopoczucia i koncentracji. Pacjenci szybko uczą się wdrażać zasady zdrowego stylu życia, co z kolei przekłada się na lepsze samopoczucie i wyższą jakość życia codziennego.

Po odpowiednim upływie czasu od momentu wprowadzenia interwencji (indywidualnie) większość objawów lub wszystkie są coraz mniej zauważalne, ustępują zaburzenia metaboliczne.

 

Zachęcamy do wykonania Testów na nietolerancje pokarmowe, badania Gut Flora lub Gut Flora PlusStress Print a także Nutrigenomix, aby oprócz badań lekarskich dietetyk mógł jak najlepiej dobrać dietoterapię i pomóc Państwu w insulinooporności.

 

Źródła:

Dominika Musiałowska- „Insulinooporność. Zdrowa dieta i zdrowe życie”, 2017

Katherine Harmon-  „Geny na doczepkę. Świat Nauki”, 2010

Nicole M. Templeman i wsp.- „A causal role for hyperinsulinemia in obesityThe Journal of Endocrinology”, 2017

TOP